" کاش جرأتِ فریادم بود، رخصتِ زل زدن به چشمات و گفتن ِ ...

اما نه، هنوزم زوده تا بگم دیگه نمی­خوام تنهاییم رو احدی جز تو پر کنه. زوده تا به قول ِ معروف بند رو به آب بدم. زوده تا باز شدن ِ دلم رو توی خیسی گونه­هام ببینی.

خیلی زوده، خیلی.

هنوزم واسه من بهترین فریاد سکوته. هنوزم می­خوام شونه به شونه­ات راه برم و تو منو نبینی، زیرِ بارون دعا کنم و تو نشنوی.

چرا دروغ بگم، می­خوام برای اولین بار توی عمرم، تا آخرِ توکل برم و هیچوقت سُر نخورم. هنوزم بدون ِ چتر زیرِ بارون زمزمه­ات می­کنم.

انگاری "ص"ِ صداقتِ تو گره خورده به صبوری ِ من.

همیشه دوست داشتن به وصال ختم نمی­شه، می­دونم. اما من هیچوقت از این انتظار و توکل مأیوس نمی­شم."

از خودم خجالت کشیدم، بازم دزدکی زندگی ِ یکی رو ورق زدم. باز دماغ گنده­ام رو کردم تو زندگیش. عجیبه همیشه مو به موی زندگیش رو حفظ می­کنم اما هیچوقت شاگردِ خوبی نمی­شم!

فردا عرفه است. واسه همه دعا کنین.

واسه اونایی که رفتن، اونایی که ناامیدن، درگیرن، غریبن، غریبه­ان با خودشون، واسه اونایی که زیرِ این آسمونن و چشم انتظارِ یه جواب سلام. عشق هیچیش بد نیست، منم که با نفهمیدنش رنگ زشتی بهش پاشیدم، واسه عاشقا هم دعا کنین.

واسه خیلیا، همه عزیزاتون، اگه وقت شد واسه عزیزِ منم دعا کنین.